ESOTERICA

Κανένα γεγονός που εναντιώνεται ή αντιτίθεται στην όποια προσωπική κρίση του καθενός δεν μπορεί να ιδωθεί, να εξηγηθεί και τελικώς να γίνει αποδεκτό ως πραγματικό, υπό το κράτος του φόβου και της αμφιβολίας για την πιθανή ύπαρξή του.
(" Το νησί κάτω από την ομίχλη", εκδόσεις Καστανιώτη - 2010)


Τρίτη, 28 Δεκεμβρίου 2010

Τόση ευτυχία!

Βροχερή μέρα με την αγωνία για το που θα πάμε,  τι θα φορέσουμε, με ποιους θα είμαστε, που θα φάμε  τι θα φάμε και τι θα πιούμε, που θα ξοδέψουμε την εναπομείνασα χαρά μας, πως θα ξεχαστούμε, τι δώρα θα πάρουμε, σε ποιους θα τα πάρουμε, τι δώρα θα μας δώσουν κι αν θα είναι αντάξια των δικών μας, φορτωμένοι με χαρά, αγανάκτηση και απελπισμένοι γιατί τίποτα δεν μας ικανοποιεί, τίποτα δεν μας κάνει, πουθενά δεν χωράμε και η μιζέρια μέσα μας καραδοκεί για την επόμενη εκδήλωσή της που δεν θα αργήσει να φανεί, παρ όλα αυτά αναγκαστικά ευτυχισμένοι, ισχυριζόμενοι ότι όλα είναι όπως θα έπρεπε να είναι , γιατί όλοι χαίρονται, γιατί τα πάρτυ μας περιμένουν,   τα μπάρ τα εστιατόρια και οι μεγάλες πίστες να μας παγιδεύσουν ,  σε μέρη που θέλουμε διακαώς να χαθούμε, σε μέρη που δεν θέλουμε να πάμε αλλά θα πάμε για να δικαιολογήσουμε την αδικαιολόγητη κοινωνικότητά μας, με ανθρώπους που υποφέρουμε απλώς, με ανθρώπους που αγαπάμε αλλά το έχουμε  ξεχάσει,  με ανθρώπους που απλώς υποφέρουμε , με ανεκπλήρωτες επιθυμίες, με κινηματογραφικές σκηνές ευτυχίας να μας καταδιώκουν και λογοτεχνικές εικόνες ευδαιμονίας να μας ταλανίζουν, γελώντας, φωνάζοντας, με το θυμό έτοιμο να τον εκφράσουμε σε κάθε ευκαιρία, με την υστερία να μας απειλεί και να μας φοβίζει , τη θλιψη να μας περιμένει την επόμενη μέρα...όλα αυτά που συνθέτουν την γιορτινή ατμόσφαιρα...κι αυτός ο κύριος στη γωνία Κανάρη και Πατριάρχου Ιωακείμ στο Κολωνάκι να στέκεται ήρεμος  πάνω από το κάδο σκουπιδιών και να βγάζει κυπελάκια από πεταμένους καφέδες να τα ανοίγει και να πίνει το υπόλοιπο της δικής μας ζωής και να ζεί! Να ζητάει ένα τσιγάρο από περαστικό και να ατενίζει τη δική μας κατάντια! Τόση ευτυχία! Τόση!


1 σχόλιο:

  1. Άστα να πάνε Αλέξανδρε!Είναι η πρώτη χρονιά φέτος που με ενοχλούν οι γιορτές,οι εξορμήσεις σε μαγαζιά,οι νυχτερινοί περίπατοι,η μαγειρική (θεός φυλάξει πια) και ούτω καθ'εξής.
    Λες να γέρασα;Να μεταμορφώνομαι σιγά σιγά σε ότι κοροιδεύω;Φιλιά δημιουργικά και πρωτοχρονιάτικα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή